14.10.18

5 powodów dla których lubię jesień

Za oknami jesień w pełnej krasie. Wciąż ciepła i słoneczna, z dnia na dzień coraz bardziej kolorowa. Lato było w tym roku piękne - długie, gorące, prawdziwe. Zdawało się nie mieć końca. Przez 4 pierwsze miesiące cieszyło mnie ono bardzo, ale w sierpniu byłam już zmęczona. Żarem lejącym się z nieba, niesprawnym wiatrakiem w pracy i ubraniami nieznośnie lepiącymi się do ciała. Pory roku płynnie przechodzące jedna w drugą mają w sobie jakąś magię. Niby odchodzi coś wspaniałego, ale przychodzi coś innego i oferuje cały wachlarz atrakcji.

JESIENNE PODRÓŻE
Od kiedy pamiętam, najbardziej lubiłam wyjeżdżać we wrześniu, październiku i listopadzie. To doskonałe miesiące na poznawanie Europy, ale też Polski. Słońca wciąż nie brakuje, ceny noclegów i wycieczek są znacznie niższe, zdarzają się w tym okresie świetne promocje linii lotniczych. Turystów jest mniej niż w sezonie (chociaż oczywiście są miejsca, w których od tłumów nie da się uciec przez cały rok), łatwiej o wolny stolik w przyjemnej restauracji czy o spacer prawie pustą promenadą. Trudno nie wspomnieć o tym, że jesień bywa po prostu piękna i z wielu miejsc pozornie nieciekawych miejsc potrafi wydobyć to, co najlepsze i pełne uroku.

DŁUGIE I ZIMNE WIECZORY 
Ogólnie nie lubię zimna, ale długie jesienno-zimowe wieczory lubię bardzo! Gorąca herbata z miodem, mieszkanie pachnące cynamonem, wygodna kanapa i miękki koc. W rękach książka, wtulony w stopy kot. Długie rozmowy, wspólne gotowanie z ukochanym, oglądanie filmów. Latem to wszystko przychodzi trudniej, bo ciepłe popołudnia kuszą spacerami i błąkaniem się po mieście. Jesień sprzyja leniuchowaniu.

WSZYSTKIE KOLORY JESIENI
Wizualnie jesień jest dla mnie porą roku prawdziwie zjawiskową. Jej kolory i odcienie potrafią zawrócić w głowie! Od zieleni przez złoto, pomarańcz, czerwień aż po głęboki brąz. Wszystko nasycone, mocne, często wilgotne i lśniące od deszczu albo subtelnie skąpane w mgle poranka. Światło jesieni jest inne niż wiosny czy lata, bardziej kontrastowe, energetyczne. Uwielbiam też zapach tej pory roku - świeży, przyjemny i wyjątkowy.

PORZĄDKI W SZAFIE I ŻYCIU 
Nie wiem jak to się dzieje, ale zawsze to właśnie jesień przynosi mi prawdziwe rewolucje. Niby to wiosną wszystko budzi się do życia, a latem rozkwita w pełni, ale u mnie od kiedy pamiętam było odwrotnie. Ciepłe miesiące były czasem intensywnym, ale poukładanym, a jesień przynosiła chwile refleksji i zadumy. Praktycznie każdą dotychczasową pracę zostawiałam jesienią, a nową zaczynałam zimą. W styczniu uciekłam z Polski, w listopadzie zamieszkałam z M., przed Bożym Narodzeniem adoptowałam kota. Statystycznie najwięcej toksycznych znajomości zakończyłam w okolicach grudnia. Przypadek? Nie sądzę. Od zawsze też lubiłam jesienne porządki. Takie bardzo dokładne, polegające na wyrzuceniu wszystkiego z szaf i wyniesieniu z mieszkania kilku worków. W tym roku szaleję podwójnie - generalne sprzątanie zarządziłam u bliskiej mi osoby i wspólnie odgracamy Jej życie i otoczenie. To wielotygodniowe wyzwanie, ale za nami już pierwsze sukcesy!

PRÓBOWANIE NOWEGO 
Jesienne i zimowe wieczory są też szansą na naukę nowego. Odkryłam to stosunkowo późno, bo zaledwie 3 lata temu, ale staram się kontynuować ten zwyczaj co roku. Raz zapisałam się na warsztaty sitodruku, innym razem zaczęłam interesować się decoupage i zamieniłam mieszkanie w mały warsztat plastyczny. Można też uczyć się języków obcych, rozpocząć naukę pływania albo sztuk walki, zacząć kręcić vloga, nauczyć się robić sushi. Wszystko jedno co, byle nie było związane z dotychczasowymi aktywnościami i zainteresowaniami. Wcześciej moje życie kręciło się dookoła jednego hobby jakim były podróże, pisanie o podróżach i planowanie kolejnych podróży. Teraz staram się sięgać po aktywności, o których dotąd nawet bym nie pomyślała. 

A za co Ty lubisz jesień (lub za co jej nie lubisz!)?

7.10.18

"Qualité de vie, czyli jakość życia" - z Kasią o bretońskim slow life

Zupełnie nie pamiętam kiedy i jak trafiłam na Kasię w sieci, ale na szczęście trafiłam! Jej blog Bretonissime pokochałam od razu i z radością obserwowałam jak wiele mamy ze sobą wspólnego. Mamy podobne poglądy na wiele tematów, lubimy podobne miejsca i widoki, dzielimy słabość do detali i dostrzegania szczęścia w małych rzeczach. Nasze pierwsze spotkanie na żywo było super - biegałyśmy po Warszawie, kupowałyśmy sukienki w sklepach second hand, jadłyśmy dobre rzeczy i rozmawiałyśmy na sto tematów naraz. Wydałyśmy wszystkie pieniądze (dosłownie!) i Kasia ledwo zdążyła na autobus do Poznania. Od dawna chciałam przybliżyć Wam jej osobę i miejsce w którym mieszka - francuską Bretanię. Zapraszam do lektury!
TOP